W objęciach chwili

Droga do serca

bywa odległa,

gdy zbyt mocno

mój wzrok utkwi

poza strefą czasu,

gdzie budzą się mrzonki

o sytym szczęściu.

Trudno zatrzymać się

w gonitwie myśli,

by żyć tym dzisiaj,

jak na czystej kartce

zapisywać siebie

w rytmie deszczowej melodii

bijących kropel o szybę.

Zapatrzeć się, jak biegną

jedna po drugiej,

lśniące jak łzy

na moim policzku.

I nie wiem, czy roztrząsać przeszłość,

wmawiając sobie,

że dawniej piękniejsze były dni,

czy w przyszłości

układać pasjanse

z nut, które

płyną w mojej głowie.

Zapominam, że teraz,

jak otwarta księga,

czeka, by ją czytać.

W ten szary poranek

zakładam kalosze

i  narzucam przeciwdeszczowy płaszcz.

Uśmiecham się do chmur,

które z wiatrem

grają w berka.

Aż chce się żyć i tańczyć.

Może nie trzeba

stale przeskakiwać siebie,

tylko objąć te chwile darowane

jak drogocenne perły

i w nich zanurzyć ciało i duszę.

-iśka-

 

Między nami

Na wykwintnych stołach
waży się ludzki los,
gdzie nie widać granicy
ponad pępkiem.

Na opuszczonej ziemi
bezradność obnaża prawdę,
gdzie przepych
ograbia ludzką godność.

za jedną garść ryżu
uśmiech rozrzedza krew,
tak między nami
zionie przepaść.

Otwarte, przebite serce,
ugodzone niewiernością,
w kokonie cierpliwości
stwarza nowy świat.

-iśka-

 

Goście na ziemi

My, wygnańcy,

przemierzamy kręte ścieżki,

doliny i wzgórza,

często gubiąc się w drodze.

Gościmy na ziemi

nie za długo,

a jednak walczymy wciąż

o wszystko zbyt mocno.

My, zachłanne dusze,

łakniemy pierwszych miejsc,

a potem zawodzimy,

gdy wiatr wieje

w przeciwną stronę,

sypiąc piaskiem w oczy.

Lekcje życia

bywają dotkliwe,

uczą pokory,

wyrzeczenia i prawdy.

Wiem dziś, że nasza ojczyzna

jest w niebie,

tylko w różnym czasie

nam przyjdzie odejść,

gdy dojrzały kłos

pomnoży plon.

-iśka-

 

Ślady Twojej obecności

Jesteś 

od świtu do nocy

moim westchnieniem,

szukam Cię

w zapachu wanilii

i smaku słodkich malin.

Jesteś tuż obok

myślą złotą przy mnie,

ramieniem

na którym mogę się wesprzeć.

Widzę Cię w oczach dziecka,

co dziwi się biedronką,

w uśmiechu sąsiadki

mijającej na schodach.

Jesteś w kroplach deszczu

i  barwnej tęczy

nad moim domem,

bramą obietnic

z otwartą dłonią

która karmi.

Czasami tylko

zamykasz powieki,

gdy mizernieje

ludzka wdzięczność,

wtedy płyną łzy smutku

niebieskim Aniołom,

a potem wiatr je suszy

i jakby pociesza,

że jeszcze wrócą

zagubione owce

w Twoje progi Boże...

-iśka-

 

Motyle- dobre siostry

barwne motyle

to skrzydlate siostry,

delikatne jak baletnice.

są ozdobą

ukwieconych łąk

i marzeniem lata.

eteryczne czarodziejki,

jak odłamki tęczy,

wyzwalają w sercu radość.

te drobne istotki,

jak ulotne chwile,

potrafią w pełni cieszyć się życiem.

chcę czerpać

niezłomną siłę z ich kruchości

i uczyć się od nich wolności,

aby każdy dzień

rozkwitał cudem i pieśnią.

-iśka-

 

Resztki czerwieni

ty leżysz obok

z mydlanym wzrokiem,

wbitym w sufit.

milczysz,

gdy czekam na jedno słowo,

odwracasz się plecami

karuzela już się nie kręci.

w wazonie

pączki róż powiędły.

wyblakła czerwień moich ust.

powieka drga

w powietrzu chłód.

do rana nic się nie zmienia.

zatrzasnąłeś za sobą drzwi.

a ja... smażę naleśniki

z truskawkami, takie lubisz.

-iśka-

 

Chwile relaksu

spoglądam w pejzaże,

gdzie falują łany zbóż,

jakby czesał je wiatr.

niebo się rumieni,

wysmagane różem,

spod bielutkich obłoczków wystaje.

tkliwa cisza wokoło,

i tylko trele skowronka na polu,

wśród dumnych słoneczników.

przy wschodzie słońca,

w ogrodzie, gdzie pachną piwonie,

zapominam

o rozterkach serca,

z wdzięcznością przyjmuję

każdy szept poranka,

który srebrzy się rosą na trawie.

dobrze mi tu być

i wiem, że kiedy wracam,

mam nowe siły,

by dźwignąć co przede mną.

-iśka-

 

Między drogą a tęsknotą

my pielgrzymi,

utrudzeni drogą,

często boimy się jutra

zaplątani,

niczym w sieć pająka,

przeklinamy życie

a przecież nie można

o własnych siłach

mierzyć się ze światem,

który niczym dżungla

jest pełen zasadzki

gdy pamięć powraca,

zaczynamy tęsknić

za smakiem poziomek,

zapachem róż

i wiemy, że raj

jest tuż tuż

tylko czy tęsknię jeszcze

trochę do Ciebie,

mój Boże,

jak dawniej

a może wyśni mi się tej nocy

całkiem nowy brzeg,

gdzie spotkam

tych których od zawsze kocham...

 

A kiedy smutek zagości

upić się minionym żalem,

przez zaciśnięte powieki

wyciskać słone łzy

i zraszać zbolałe serce.

potrzeba i takich chwil,

aby nie utopić się w szczęściu,

by nie być frajerem

od siedmiu boleści.

nie wymuszam radości,

gdy smutek ma mnie

w swoich mackach.

przyjaźnię się z każdym dniem

i otwieram bagaże,

wyjmując z nich prezenty

jak losy na loterii.

mimo różnych prognoz

wiem, że zbawienne są deszcze.

a kiedy przychodzi czas posuchy,

uczepiam się słów Bożych,

które smakują jak manna,

i wiem, że blisko

jest obiecana ziemia...

-iśka-

 

W bezładzie

 

W cieniu skrzydeł

 

Pokochaj mnie

Pośród ciszy nocy,

małych serc szeptanie,

płyną łzą marzenia,

niczym deszczu granie.

Najpiękniejsze tchnienia,

jak skrzydła motyla,

słodkie kołysanie

i radości chwila.

Zbudzone nadzieją

poranka złotego,

spragnione tęsknotą

ciepła rodzinnego.

Szczęścia nieodkryte,

skarby zapomniane,

albo tak po prostu,

zwyczajnie niechciane.

-iśka-