piątek, 17 kwietnia 2026

Roztargnione pragnienia

Jest tyle natchnień

w ludzkiej duszy,

co nie zdążyły zaowocować


życie z pasją

jest jak para kaloszy —

można tańczyć w deszczu

i robić to, co się kocha


świat zachłannie

pożera marzenia,

nakładając na nasze barki

belki nie do uniesienia


byliśmy odzierani z nadziei,

nieraz połamano nam skrzydła,

ale każdy dzień

uchyla drzwi do światła


więc zaczynam od nowa,

z czystą kartką — po swojemu —

spełniać życzenia


wbrew stu powodom

kocham żyć,

bo wiem, że

nie o brzęk monet chodzi,

lecz o to, by bardziej

być niż mieć.


-iśka-















 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

W objęciach chwili

Droga do serca bywa odległa, gdy zbyt mocno mój wzrok utkwi poza strefą czasu, gdzie budzą się mrzonki o sytym szczęściu. Trudno zatrzymać s...