W zgodzie z przyrodą

Wróble lubią

trzymać się razem,

te małe cuda w szarych piórkach

wszędzie ich pełno.

Często patrzę na nie

z zachwytem,

jak ćwierkają

wśród opłotków,

gdzie zapach świeżej trawy

łączy się z ciszą poranka,

a w promieniach słońca

kąpią się w kałużach.

Teraz czuję, że bliskość siebie

to najcenniejszy dar.

Jak wróbelki,

które z radością piszą nuty dnia

niewiele potrzebują, by

poczuć wdzięczność za istnienie.

A my, ludzie,

w cichej symfonii przyrody

uczymy się oddychać

pełną piersią.

Jak poranny wiatr,

który gładzi moje włosy

niosąc ze sobą aromat

świerkowych drzew.

Choć czasem w nas głęboko

osiada cień trosk

przysłaniając błękit nieba

przyroda pamięta

jak otulić nas skrzydłami nadziei

i rozwinąć skrywane marzenia.

-iśka-