czasami dobrze — nie inaczej —
posiedzieć w ciemni swego ego,
przytulić się do zimnej ściany,
popłakać sobie na całego.
i w głębokości własnej ciszy
odnaleźć prawdę — tę o sobie,
i tam się jednać, i żałować,
by nie być pobielanym grobem.
-iśka-
Droga do serca bywa odległa, gdy zbyt mocno mój wzrok utkwi poza strefą czasu, gdzie budzą się mrzonki o sytym szczęściu. Trudno zatrzymać s...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz