Między nami

na wykwintnych stołach

waży się ludzki los

gdzie nie widać granicy

ponad pępkiem

na opuszczonej ziemi

bezradność obnaża prawdę

gdzie przepych

ograbia ludzką godność

za jedną garść ryżu

uśmiech rozrzedza krew

tak między nami

zionie przepaść

otwarte przebite serce

ugodzone niewiernością

w kokonie cierpliwości

stwarza nowy świat

-iśka-