Jestem by kochać

Jestem imitacją matki

i oczkiem w głowie ojca,

splotem emocjonalnych spięć,

pomiędzy młotem a kowadłem.

Jestem karuzelą wokół swego ja,

między ziemią a niebem,

i ptakiem jestem

w zamkniętej klatce,

który zapomniał, jak latać.

Mój statek utonął —

dobrze, że ktoś rzucił

ratunkowe koło,

więc jestem

i uczę się kochać Tobą.

-iśka-