Czas wcale nie pędzi,
to my jesteśmy zbyt prędcy,
mamy wszystkiego po łokcie.
Głowa jak wielki kwadrat,
od trosk, niepokoju
i natłoku myśli.
I tak, na pełnych obrotach,
gnamy do przodu,
tocząc jak Syzyf głaz pod górę.
Można inaczej,
ale czy potrafię zwolnić tempo,
by świat ze mną się zatrzymał…?
Bo szkoda by było
zejść na zawał,
nie oddychając pełnią życia.
-iśka-
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz