Zabójczy żal

schowane urazy

tkwią w sercu głęboko

jak sztyletu ostrze

pod martwą powłoką

otwarta rana

wciąż krwawi obficie

i jak tu polubić

i jak kochać życie

co w bólu się wije

każda cząstka ciała

a dusza goryczą

cała się zalała

i szczęście schowane

więdnieje z rozpaczy

tak trudno pokochać

tak ciężko wybaczyć

nim usta zamilkną

żalem uwieńczone

niechaj pierwej skona

to co niezdławione

-iśka-