Zatraceni

żyć naprawdę

na jednym oddechu

nie można długo

dlaczego

zapominamy jak się tańczy

i ze zmarszczonym czołem

tuptamy nogami

rzęsami poganiając czas

a świat się kręci niczym karuzela

nawet stokrotki

przestały oczy cieszyć

biegnąc gonimy wiatr

dziś zobaczyłam lot orła 

choć raz chciałabym jak on

poszybować z wolna

tylko ciągle ktoś pogania - ale po co...?

jak w tym rytmie

można usłyszeć

szum fal kochać 

pomarańczowe słońce

wąchać przydrożną dziką różę 

i nie przydeptać ślimaka

on tak jak ja

chciałby wolniej

bo żyć na jednym oddechu

to umrzeć przedwcześnie

Zatrzymaj się i powąchaj każdy kwiat, jaki możesz...

-iśka-